Η ιστορία του εγκλήματος έχει καταγράψει πολλά σκοτεινά ζευγάρια, αλλά ελάχιστα μπορούν να συγκριθούν με τη διαστροφή του Φρέντερικ Γουόλτερ Στίβεν Γουέστ και της συζύγου του, Ρόουζ. Μεταξύ 1967 και 1987, στο Γκλόστερσαϊρ της Αγγλίας, το ζεύγος Γουέστ δημιούργησε μια «βιομηχανία» θανάτου, με θύματα τουλάχιστον δώδεκα κορίτσια και νεαρές γυναίκες.
Η αποκάλυψη της δράσης τους το 1994 άφησε άναυδη την παγκόσμια κοινή γνώμη. Δεν επρόκειτο απλώς για φόνους, αλλά για ένα αρρωστημένο τελετουργικό σεξουαλικής ικανοποίησης που περιλάμβανε βιασμούς, βασανιστήρια και ακρωτηριασμούς. Τα διαμελισμένα σώματα των θυμάτων κατέληγαν θαμμένα στο κελάρι ή τον κήπο της κατοικίας τους — ενός σπιτιού που θα έμενε στην ιστορία με το ανατριχιαστικό όνομα «Το Σπίτι των Φρικιών».
Η Γέννηση μιας Φονικής Συμμαχίας
Η μεταμόρφωση της οδού 25 Cromwell Street σε μαζικό τάφο δεν ήταν τυχαία. Ήταν το αποτέλεσμα μιας νοσηρής συνεργασίας που ξεκίνησε με το βεβαρυμένο παρελθόν του Fred West. Πριν καν γνωρίσει τη Rosemary, ο Fred είχε ήδη αφαιρέσει τη ζωή της πρώτης του συζύγου, Rena, και της κόρης της. Η εμπειρία του ως οικοδόμος του προσέφερε τις τεχνικές γνώσεις για να μετατρέπει το σπίτι του σε κρύπτη, χρησιμοποιώντας το τσιμέντο ως το απόλυτο πέπλο απόκρυψης.
Η πρώτη του σύζυγος, Κάθριν «Ρένα» Κοστέλο, σκοτώθηκε από τον Φρεντ Γουέστ καθώς έψαχνε για την αγνοούμενη κόρη της, Σαρμέιν, η οποία εθεάθη τελευταία φορά υπό τη φροντίδα της Ρόουζ. 
Η Charmaine West (στη φωτογραφία) ήταν το πρώτο θύμα δολοφονίας της Rose. Πιστεύεται ότι η Rose τη δολοφόνησε ενώ βρισκόταν σε κατάσταση οργής. 
Ο Γουέστ ρωτήθηκε για την εξαφάνιση της πρώτης του συζύγου, Ρένα Κοστέλο, η οποία εξαφανίστηκε το 1971 σε ηλικία 26 ετών.
Η μοιραία συνάντηση με τη Rosemary το 1969, η οποία ήταν τότε μόλις δεκαπέντε ετών, λειτούργησε ως ο τελικός καταλύτης. Αν και έφηβη, η Rosemary ανέπτυξε μια εξαιρετικά σκοτεινή προσωπικότητα, δημιουργώντας με τον Fred μια σχέση απόλυτης εξάρτησης.
Η παρουσία μιας γυναίκας στο σπίτι έδινε μια επίφαση κανονικότητας. Η Rosemary συχνά χρησιμοποιούσε τη μορφή της για να καθησυχάζει νεαρές κοπέλες σε στάσεις λεωφορείων, πείθοντάς τις να επιβιβαστούν στο αυτοκίνητο ή να επισκεφθούν το σπίτι τους. Μόλις η πόρτα έκλεινε, η παγίδα γινόταν θανάσιμη.
Το ζεύγος West δεν έδειξε οίκτο ούτε για το ίδιο του το αίμα. Η περίπτωση της Heather West αποτελεί το πιο ειδεχθές παράδειγμα: η 16χρονη κόρη τους εξαφανίστηκε το 1987 μετά από χρόνια κακοποίησης. Για επτά χρόνια, οι γονείς της υποστήριζαν με απίστευτη ψυχρότητα ότι η Heather είχε απλώς φύγει για να ξεκινήσει μια νέα ζωή, ενώ στην πραγματικότητα την είχαν δολοφονήσει και θάψει κάτω από το αίθριο της πίσω αυλής.
Γουέστ, και στη συνέχεια θάφτηκε κάτω από την αυλή τους.
Παράλληλα, ο Fred συνέχιζε το «κυνήγι» του στους δρόμους του Gloucester. Στόχευε ευάλωτες γυναίκες που έκαναν οτοστόπ ή περίμεναν το λεωφορείο, οδηγώντας τες σε έναν χώρο που είχε οργανωθεί συστηματικά για τον βασανισμό τους.
Τον Φεβρουάριο του 1994, το «προσωπείο» κατέρρευσε. Η αστυνομία, αναζητώντας στοιχεία για τη Heather, ξεκίνησε μια από τις μεγαλύτερες αρχαιολογικού τύπου ανασκαφές στην ιστορία της εγκληματολογίας. Χρησιμοποιώντας ραντάρ διείσδυσης εδάφους, οι αρχές αποκάλυψαν σκελετούς κάτω από την κουζίνα, το υπόγειο και τον κήπο.
Συνολικά ταυτοποιήθηκαν 12 θύματα, αν και οι υποψίες για περισσότερες δολοφονίες παραμένουν ζωντανές μέχρι σήμερα.
Το Δικαστικό Τέλος και η Σιωπή της Rose
Η δικαστική εξέλιξη σημαδεύτηκε από την αυτοκτονία του Fred West στο κελί του την Πρωτοχρονιά του 1995, λίγο πριν τη δίκη. Η Rosemary έμεινε μόνη να αντιμετωπίσει τις κατηγορίες. Παρά την προσπάθειά της να παρουσιαστεί ως θύμα ενός δεσποτικού συζύγου, οι μαρτυρίες και τα ευρήματα ήταν συντριπτικά.
Τον Νοέμβριο του 1995, καταδικάστηκε σε δέκα φορές ισόβια κάθειρξη. Μέχρι σήμερα, μέσα από τη φυλακή, η Rose West συνεχίζει να δηλώνει αθώα, αρνούμενη πεισματικά να προσφέρει έστω και μια λέξη μεταμέλειας ή πληροφορίας για τυχόν άγνωστα θύματα.
Η Κάθαρση του Gloucester
Το 1996, το σπίτι στην οδό 25 Cromwell Street κατεδαφίστηκε ολοκληρωτικά. Οι αρχές θρυμμάτισαν κάθε τούβλο και μετέφεραν τα μπάζα σε μυστική τοποθεσία, διασφαλίζοντας ότι τίποτα δεν θα απέμενε από αυτό το μνημείο φρίκης. Σήμερα, στη θέση του υπάρχει ένας απλός πεζόδρομος.
Όταν ο Γουέστ ρωτήθηκε για πρώτη φορά από την αστυνομία τους είπε ειρωνικά να «συνεχίσουν να σκάβουν». 
Μέσα σε 24 ώρες, ο Γουέστ άλλαξε γνώμη, επικοινωνώντας με τους ντετέκτιβ για να ομολογήσει: «Καλύτερα να με πάτε στο αστυνομικό τμήμα. Σκότωσα τη Χέδερ, αλλά εσείς ψάχνετε σε λάθος μέρος». 
Δυστυχώς, η ανακάλυψη των λειψάνων της Heather σηματοδότησε μόνο την αρχή — σκοτώθηκε το 1987 και ήταν το τελευταίο γνωστό θύμα του Fred και της Rose West. 
Ο Γουέστ αποκάλυψε ότι τα λείψανα που βρέθηκαν κάτω από την αυλή του κήπου ανήκαν στη Σίρλεϊ Ρόμπινσον, μια 18χρονη ένοικο οκτώ μηνών έγκυο στο παιδί του, η οποία εθεάθη τελευταία φορά ζωντανή το 1978. ανακαλύφθηκαν περισσότερα οστά, ο Γουέστ ομολόγησε δύο ακόμη δολοφονίες. 
Καθώς ανακαλύφθηκαν περισσότερα οστά, ο Γουέστ ομολόγησε δύο ακόμη δολοφονίες.
Παρά την εξαφάνιση του κτιρίου, η κληρονομιά του τραύματος παραμένει. Η ιστορία των West υπενθυμίζει ότι το απόλυτο κακό μπορεί να κατοικεί στην διπλανή πόρτα, κρυμμένο πίσω από μια τυπική βιτρίνα κανονικότητας, αφήνοντας πληγές που κανένας χρόνος δεν μπορεί να επουλώσει πλήρως.
Πηγές:
Crime log 
Σχολιάστε