Πόσο καλά γνωρίζουμε την αληθινή φύση των ανθρώπων που μας περιβάλλουν; Πόσο σίγουροι είμαστε ότι ο γείτονας, ο συνάδελφος ή ο άνθρωπος που μας πουλάει γεύματα στον δρόμο, δεν κρύβει μέσα του ένα σκοτάδι που η ανθρώπινη λογική αδυνατεί να συλλάβει; Υπάρχουν ιστορίες που σε κάνουν να ανατριχιάζεις όχι μόνο για το τι συνέβη, αλλά για το πόσο «φυσιολογικά» συνέβη, κάτω από το φως της ημέρας, ανάμεσα σε χιλιάδες ανυποψίαστους περαστικούς.
Μια τέτοια ιστορία, που μοιάζει να ξεπήδησε από τις πιο νοσηρές σελίδες της λογοτεχνίας τρόμου, είναι αυτή που ακολουθεί. Μια κατάδυση στην άβυσσο της ανθρώπινης ψυχής, εκεί όπου η ηθική καταρρέει και το ένστικτο του θηρευτή παίρνει τον έλεγχο.
Υπάρχει μια παλιά ρήση που λέει πως οι πιο τρομακτικοί δαίμονες δεν κρύβονται στο σκοτάδι , αλλά πίσω από τα μάτια των ανθρώπων που συναντάμε κάθε μέρα. Στη Βαλτιμόρη της δεκαετίας του ’90, ο εφιάλτης αυτός είχε όνομα, ύψος 1,88 μ. και βάρος 200 κιλά. Τον έλεγαν Τζο Μέθενι, αλλά οι φίλοι του στις κακόφημες γειτονιές τον φώναζαν ειρωνικά «Tiny» (Μικροσκοπικό). Πίσω από αυτό το παρατσούκλι όμως, κρυβόταν μια από τις πιο αποτρόπαιες ιστορίες κανιβαλισμού και φόνου που γνώρισε ποτέ η Αμερική.
Η ιστορία του Μέθενι ξεκινά μέσα στη σκόνη της παραμέλησης και της φτώχειας. Αν και η μητέρα του επέμενε χρόνια μετά πως του πρόσφερε μια φυσιολογική παιδική ηλικία, ο ίδιος ο Τζο έχτισε το δικό του αφήγημα πάνω σε έναν αλκοολικό πατέρα που χάθηκε νωρίς και σε μια ζωή που μοιραζόταν ανάμεσα σε ανάδοχες οικογένειες και δρόμους. Η θητεία του στον στρατό το 1973 ήταν η αρχή του τέλους. Είτε υπηρέτησε στη Γερμανία είτε στο Βιετνάμ –όπως ο ίδιος ισχυριζόταν για να προσθέσει δράμα στην ιστορία του– το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο: ένας αθεράπευτος εθισμός στην ηρωίνη που θα έκαιγε κάθε ίχνος ανθρωπιάς μέσα του.
Ακολουθεί η ενιαία, δραματική αφήγηση της περιόδου που ο Τζο Μέθενι μετατράπηκε από έναν περιθωριακό εργάτη σε έναν αδίστακτο θηρευτή:
Η Έκρηξη του Γίγαντα: Η Νύχτα που το Αίμα Έβαψε τη Βαλτιμόρη
Για χρόνια, ο Τζο Μέθενι ζούσε ως ένας «αόρατος» γίγαντας στις παρυφές της κοινωνίας. Ήταν ένας θηριώδης οδηγός περονοφόρου που μοίραζε τη ζωή του ανάμεσα στη σκληρή χειρωνακτική εργασία σε ένα εργοστάσιο παλετών και τη βύθιση στις παραισθήσεις του κρακ και του αλκοόλ. Μέχρι το 1994, η ζωή του είχε μια εύθραυστη ισορροπία: ζούσε με την κοπέλα του και τον εξάχρονο γιο τους, μια οικογένεια χτισμένη πάνω στην κοινή τους μοίρα με τα ναρκωτικά.
Η αντίστροφη μέτρηση για τον απόλυτο εφιάλτη ξεκίνησε ένα βράδυ εκείνης της χρονιάς, όταν ο Μέθενι επέστρεψε στο σπίτι και βρήκε την απόλυτη, παγερή σιωπή. Η σύντροφός του είχε εξαφανιστεί, παίρνοντας μαζί της το παιδί τους. Αυτή η εγκατάλειψη δεν γέννησε μέσα του θλίψη, αλλά μια τυφλή, δολοφονική οργή.
Γνωρίζοντας καλά τον κόσμο των εξαρτήσεων, ο Μέθενι βγήκε στους δρόμους για να την κυνηγήσει. Η αναζήτησή του τον οδήγησε κάτω από τη γέφυρα της Hanover Street, εκεί όπου οι άστεγοι έστηναν τις σκηνές τους μακριά από τα βλέμματα του κόσμου. Εκεί, η μοίρα έφερε στο δρόμο του τον Randall Brewer και τον Randy Piker. Όταν οι δύο άστεγοι άνδρες δεν μπόρεσαν να του δώσουν τις πληροφορίες που ζητούσε για την εξαφανισμένη γυναίκα του, ο Μέθενι δεν δίστασε. Σε μια έκρηξη αχαλίνωτης βίας, τους κατακρεούργησε με ένα τσεκούρι.
Η δικαιοσύνη, ωστόσο, στάθηκε ανήμπορη μπροστά του στην πρώτη του αναμέτρηση μαζί της. Αν και οδηγήθηκε σε δίκη, το δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία για να τον καταδικάσει, αφήνοντας το θηρίο ελεύθερο να συνεχίσει το έργο του.
Ήταν όμως μόνο η αρχή. Σύμφωνα με τις μετέπειτα ανατριχιαστικές ομολογίες του, η δίψα του για αίμα εκείνη τη νύχτα ήταν ακόρεστη. Ισχυρίστηκε ότι, αναζητώντας ακόμα απαντήσεις, παρέσυρε, βίασε και δολοφόνησε άλλες δύο γυναίκες. Το τελευταίο θύμα εκείνης της μακάβριας εξόρμησης φέρεται να ήταν ένας ψαράς, ο οποίος είχε την ατυχία να γίνει μάρτυρας των πράξεών του. Ο Μέθενι τον σκότωσε εν ψυχρώ για να εξασφαλίσει τη σιωπή του. Παρόλο που ο ίδιος υπέδειξε αργότερα το σημείο στο ποτάμι όπου πέταξε τα πτώματα, τα λείψανα δεν βρέθηκαν ποτέ.
Όλες αυτές οι δολοφονίες συνέβησαν μέσα σε διάστημα επτά ωρών. Συνολικά, πιστεύεται, σύμφωνα με… στον Independent, ότι ο Metheny σκότωσε τουλάχιστον 10 άτομα, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν εργαζόμενοι του σεξ ή άστεγοι.
Η «καριέρα» του ως θηρευτή συνεχίστηκε με μια παγερή μεθοδικότητα που ξεπερνούσε κάθε νοσηρή φαντασία. Τον ίδιο μήνα της πρώτης του έκρηξης, η Cathy Ann Magaziner έγινε το επόμενο θύμα του. Αφού της αφαίρεσε τη ζωή στραγγαλίζοντάς την, ο Μέθενι την έθαψε σε έναν ρηχό τάφο, μέσα στις εγκαταστάσεις της εταιρείας παλετών όπου εργαζόταν. Για δύο ολόκληρα χρόνια, ο δολοφόνος περνούσε καθημερινά πάνω από το σημείο όπου είχε κρύψει τη φρίκη του, συνεχίζοντας τη ζωή του σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.
Η δίψα του όμως δεν είχε σβήσει. Τον Νοέμβριο του 1996, η λεπίδα του βρήκε την Kimberly Lynn Spicer. Ο Μέθενι τη μαχαίρωσε μέχρι θανάτου, αλλά αυτή τη φορά δεν βιάστηκε να την εξαφανίσει. Κράτησε τη σορό της κρυμμένη στον χώρο του εργοστασίου για εβδομάδες, μια μακάβρια υπενθύμιση της κυριαρχίας του.
Η Ρίτα Κέμπερ: Η Γυναίκα που Νίκησε το Τέρας
Λιγότερο από έναν μήνα μετά τη δολοφονία της Spicer, τον Δεκέμβριο του 1996, ο Μέθενι πίστεψε πως βρήκε το επόμενο θύμα του στο πρόσωπο της Rita Kemper. Μέσα στο τροχόσπιτο όπου διέμενε, στον ίδιο χώρο που πλέον είχε ποτιστεί με αίμα, το σκηνικό της βίας στήθηκε ξανά. Όταν η Kemper αρνήθηκε τις προθέσεις του και προσπάθησε να διαφύγει, ο «Tiny» μεταμορφώθηκε σε κτήνος. Την κυνήγησε, την ξυλοκόπησε άγρια και την έσυρε πίσω, προφέροντας μια φράση που θα στοίχειωνε τις αρχές για χρόνια:
«Θα σε σκοτώσω και θα σε θάψω στο δάσος με τα άλλα κορίτσια».
Όμως, η μοίρα είχε άλλα σχέδια. Σε μια στιγμή υπεράνθρωπης προσπάθειας, η Kemper κατάφερε να πηδήξει από ένα παράθυρο και να τρέξει στο σκοτάδι, βρίσκοντας σωτηρία στην αστυνομία της περιοχής.
Το τέλος ήρθε από εκεί που δεν το περίμενε. Στις 15 Δεκεμβρίου 1996, ο Μέθενι, νιώθοντας ίσως τον κλοιό να στενεύει ή από καθαρή αλαζονεία, ζήτησε από έναν φίλο του να τον βοηθήσει να θάψει τη σορό της Spicer, την οποία κρατούσε «συντροφιά» για έναν μήνα. Ο φίλος του, έντρομος από την αποκάλυψη, πήγε κατευθείαν στην αστυνομία.
Η σύλληψη ήταν άμεση. Μαζί με τον Μέθενι συνελήφθη και ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου, κατηγορούμενος ότι βοήθησε στην κάλυψη των στοιχείων. Μόλις οι χειροπέδες έσφιξαν τους καρπούς του, το φράγμα της σιωπής έσπασε. Με μια κυνική υπερηφάνεια, ο Μέθενι άρχισε να ξετυλίγει το κουβάρι των εγκλημάτων του. Οδήγησε τους αστυνομικούς στον τάφο της Magaziner, αποκαλύπτοντας πως το εργοστάσιο παλετών ήταν στην πραγματικότητα ένα κρυφό νεκροταφείο, και παραδέχτηκε μια σειρά από δολοφονίες που έκαναν ακόμα και τους πιο έμπειρους ερευνητές να λυγίσουν.
Ο Μέθενι είχε πια συλληφθεί, αλλά οι αποκαλύψεις για το τι έκανε με τις σορούς των θυμάτων του, θα άνοιγαν ένα νέο, ακόμα πιο σκοτεινό κεφάλαιο στην ιστορία της Βαλτιμόρης.
Το Μακάβριο Μενού: Όταν η Φρίκη Σερβίρεται στο Πιάτο
Αν οι δολοφονίες του Τζο Μέθενι ήταν η αρχή του εφιάλτη, η συνέχεια ξεπερνά κάθε όριο της ανθρώπινης λογικής και εισέρχεται στην περιοχή της απόλυτης κτηνωδίας. Ο «Tiny» δεν σταμάτησε στην αφαίρεση της ζωής· άρχισε να αντιμετωπίζει τα θύματά του ως «πρώτη ύλη» για ένα μακάβριο πείραμα που θα στοίχειωνε για πάντα την πόλη της Βαλτιμόρης.
Σε μια από τις πιο αρρωστημένες ομολογίες στα εγκληματικά χρονικά, ο Μέθενι παραδέχτηκε ότι η απόρριψη των πτωμάτων μετατράπηκε σε μια νοσηρή μορφή «μαγειρικής δημιουργικότητας». Αφού διαμέλιζε τα θύματά του, άλεθε τη σάρκα τους και την ανακάτευε με βοδινό και χοιρινό κρέας. Στην αρχή, αυτή η μέθοδος φαινόταν ως ένας βολικός τρόπος για να εξαφανίζει τα ίχνη των εγκλημάτων του. Σύντομα όμως, η διαδικασία μετατράπηκε σε ένα είδος διεστραμμένου αθλήματος. Ο Μέθενι ισχυρίστηκε με παγερή ηρεμία πως κάθε φορά που του τελείωνε το «κρέας», έβγαινε ξανά στους δρόμους, αναζητώντας το επόμενο θύμα του ανάμεσα στους απόκληρους της κοινωνίας, μόνο και μόνο για να γεμίσει τα αποθέματά του.
Το σκηνικό της φρίκης μεταφέρθηκε στην άκρη του δρόμου, όπου ο Μέθενι άνοιξε ένα αυτοσχέδιο περίπτερο μπάρμπεκιου που λειτουργούσε τα Σαββατοκύριακα. Εκεί, ο γιγαντόσωμος δολοφόνος σέρβιρε μπέργκερ σε ανυποψίαστους περαστικούς, οι οποίοι δεν μπορούσαν να φανταστούν το μυστικό συστατικό που περιείχε το γεύμα τους. «Το ανθρώπινο σώμα έχει γεύση παρόμοια με το χοιρινό. Αν τα ανακατέψεις, κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τη διαφορά», δήλωσε αργότερα στους εμβρόντητους ανακριτές.
Για εβδομάδες στα μέσα της δεκαετίας του ’90, οι κάτοικοι της Βαλτιμόρης συμμετείχαν άθελά τους σε ένα δείπνο κανιβαλισμού που μόνο ένας διαταραγμένος νους θα μπορούσε να συλλάβει. Η ομολογία του έκλεισε με μια προειδοποίηση που προκαλεί ανατριχίλα σε όποιον την ακούει μέχρι σήμερα:
«Την επόμενη φορά που θα οδηγείτε στον δρόμο και θα δείτε έναν ανοιχτό πάγκο με κρέας που δεν έχετε ξαναδεί, φροντίστε να σκεφτείτε αυτή την ιστορία πριν δαγκώσετε αυτό το σάντουιτς».
Ο Τζο Μέθενι δεν σκότωσε απλώς τους ανθρώπους· τους αφαίρεσε την αξιοπρέπεια ακόμα και μετά θάνατον, μετατρέποντας την ίδια την ύπαρξή τους σε ένα αρρωστημένο εμπόρευμα, σερβιρισμένο με σάλτσα μπάρμπεκιου και ένα κυνικό χαμόγελο.
Ο Joe Metheny δικάστηκε το 1997 για την υπόθεση της Rita Kemper, όπου του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 50 ετών για τα αδικήματα της απαγωγής και της απόπειρας σεξουαλικής επίθεσης, αν και το δικαστήριο τον αθώωσε από την κατηγορία της απόπειρας δολοφονίας της. Το επόμενο έτος, το 1998, καταδικάστηκε σε θάνατο για τη δολοφονία της Cathy Ann Spicer, μια διαδικασία κατά την οποία ο ίδιος προέβη σε σοκαριστικές δηλώσεις, ομολογώντας πως διέπραξε τους φόνους επειδή το απολάμβανε και ένιωθε ευφορία, τονίζοντας πως δεν είχε καμία άλλη δικαιολογία πέρα από την προσωπική του ευχαρίστηση.
Τον Αύγουστο του ίδιου έτους δήλωσε ένοχος για τη δολοφονία και τη ληστεία της Michelyn Magaziner, με τους εισαγγελείς να ζητούν ξανά τη θανατική ποινή, ωστόσο για τη συγκεκριμένη υπόθεση καταδικάστηκε τελικά σε ισόβια κάθειρξη. Η δικαστική τροπή για τη δολοφονία της Spicer άλλαξε το 2001, όταν η θανατική του ποινή ανατράπηκε και μειώθηκε σε ισόβια χωρίς τη δυνατότητα αναστολής. Η απόφαση αυτή βασίστηκε στο νομικό επιχείρημα ότι, ενώ αρχικά είχε θεωρηθεί πως ο φόνος διαπράχθηκε με κίνητρο τη ληστεία, τα αποδεικτικά στοιχεία και οι ομολογίες του ίδιου υπέδειξαν ότι η ληστεία δεν ήταν το πραγματικό του κίνητρο, αλλά η ίδια η πράξη της δολοφονίας.
Ο Metheny βρέθηκε νεκρός στο κελί του στο Western Correctional Institution στο Cumberland του Maryland, στις 5 Αυγούστου 2017, σε ηλικία 62 ετών.[
Πηγές:
- https://en.wikipedia.org/wiki/Joe_Metheny
- https://the-line-up.com/joe-metheny-cannibal-cook
- https://murderpedia.org/male.M/images/metheny_joe_roy/149a98.pdf
- https://www.grunge.com/287897/the-grizzly-crimes-of-joe-metheny/
- ttps://www.mirror.co.uk/news/us-news/baltimore-serial-killer-who-turned-33475385
Crime log 
Σχολιάστε