Ο Γιατρός που Έγινε Δολοφόνος
Ο Χάρολντ Φρέντερικ Σίπμαν (Harold Frederick Shipman), γνωστός με τα ανατριχιαστικά παρατσούκλια «Δόκτωρ Θάνατος» και «Άγγελος του Θανάτου», παραμένει ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια στην ιστορία της σύγχρονης εγκληματολογίας.
Ο Σίπμαν δεν ήταν απλώς ένας γενικός ιατρός (GP) στο Ηνωμένο Βασίλειο – ήταν ένας σειριακός δολοφόνος που εκμεταλλεύτηκε την απόλυτη εμπιστοσύνη των ασθενών του για να διαπράξει εγκλήματα σε βιομηχανική κλίμακα. Εκτιμάται ότι δολοφόνησε περίπου 250 άτομα μεταξύ 1975 και 1998.
Από την Ιατρική Σχολή στον Εθισμό
Ο Σίπμαν γεννήθηκε σε μια εργατική οικογένεια στο Μάντσεστερ το 1946. Η σχέση του με την ιατρική και τον θάνατο διαμορφώθηκε νωρίς:
Ο Θάνατος της Μητέρας: Στα 17 του, παρακολούθησε τη μητέρα του, Vera, να πεθαίνει από καρκίνο του πνεύμονα και να λαμβάνει μεγάλες δόσεις μορφίνης για την ανακούφιση του πόνου. Αυτό το γεγονός τον ώθησε να σπουδάσει Ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Leeds, από όπου αποφοίτησε το 1970.
Πρώτη Θέση & Πρώτος Φόνος; Το 1972, ως βοηθός γιατρός στο Γενικό Νοσοκομείο Pontefract, μπορεί να διέπραξε τον πρώτο του φόνο, όταν ένα τετράχρονο κορίτσι πέθανε ξαφνικά υπό τη φροντίδα του. Η έρευνα χαρακτήρισε τον θάνατο «ύποπτο».
Πρώτο Παραστράτημα (1975): Στην πρώτη του θέση ως GP στο Todmorden, πιάστηκε να πλαστογραφεί συνταγές για πεθιδίνη (pethidine) για προσωπική του χρήση, στην οποία είχε εθιστεί. Του επιβλήθηκε πρόστιμο και υποβλήθηκε σε πρόγραμμα αποκατάστασης, αλλά δεν διαγράφηκε από το ιατρικό μητρώο.
Ο «Καλός Γιατρός» του Hyde
Το 1977, ο Σίπμαν εγκαταστάθηκε στο Hyde του Ευρύτερου Μάντσεστερ, όπου γρήγορα απέκτησε τη φήμη του «καλού γιατρού».
Ανάπτυξη Καριέρας: Ίδρυσε το δικό του ακμάζον ιατρείο στην οδό Market Street το 1993, με κατάλογο ασθενών σχεδόν 3.000 ατόμων. Οι ασθενείς του, ειδικά οι ηλικιωμένοι, τον λάτρευαν για τον «υπέροχο τρόπο με τους ασθενείς» και την προθυμία του να κάνει επισκέψεις κατ’ οίκον.
Μέθοδος Δράσης (Modus Operandi): Στόχευε κυρίως ευάλωτες ηλικιωμένες
είχαν ταφεί αντί να αποτεφρωθούν,
όλα περιείχαν ίχνη μορφίνης.
γυναίκες, τις οποίες σκότωνε χορηγώντας τους θανατηφόρες δόσεις διαμορφίνης (ηρωίνης). Στη συνέχεια, υπέγραφε ο ίδιος το πιστοποιητικό θανάτου, αναφέροντας ως αιτία τα «φυσικά αίτια» ή τα «γηρατειά», και παραποιούσε τα ιατρικά αρχεία για να δείξει ότι η υγεία των ασθενών ήταν κακή. Ενθάρρυνε, επίσης, τις οικογένειες να επιλέξουν την αποτέφρωση για να καταστραφούν τα στοιχεία.
Κίνητρα: Τα κίνητρά του παρέμειναν ασαφή. Οι υποθέσεις κυμαίνονταν από την εκδίκηση για τον θάνατο της μητέρας του έως την αίσθηση ότι ασκούσε ευθανασία. Ωστόσο, η επικρατέστερη άποψη είναι ότι απολάμβανε την απόλυτη εξουσία του ελέγχου της ζωής και του θανάτου.
Η Πτώση: Η Υπόθεση της Kathleen Grundy
Η δράση του Σίπμαν παρέμεινε ανεξιχνίαστη για δεκαετίες, παρά τις πρώτες υποψίες:
Πρώτες Υποψίες (Μάρτιος 1998): Η συνάδελφος γιατρός Linda Reynolds κατήγγειλε στον ιατροδικαστή το ασυνήθιστα υψηλό ποσοστό θνησιμότητας μεταξύ των ασθενών του Σίπμαν.
Αποτυχία της Αστυνομίας: Η Αστυνομία του Ευρύτερου Μάντσεστερ (GMP) διερεύνησε την υπόθεση, αλλά την έκλεισε λόγω ανεπαρκών στοιχείων, μια απόφαση για την οποία αργότερα κατηγορήθηκε έντονα. Μετά το κλείσιμο της έρευνας, ο Σίπμαν σκότωσε τρία ακόμη άτομα.
Το Τελευταίο Θύμα: Τον Ιούνιο του 1998, ο Σίπμαν δολοφόνησε την Kathleen Grundy, μια 81χρονη πρώην δήμαρχο του Hyde. Αυτή τη φορά, ο Σίπμαν έκανε μια μοιραία σειρά λαθών.
Το Λάθος του Σίπμαν
Πλαστογραφία Διαθήκης
Άφησε μια «απελπιστικά ανίκανη» πλαστογραφημένη διαθήκη, αποκλείοντας την οικογένεια και κληροδοτώντας την περιουσία της στον ίδιο.
Ο Αντίπαλος
Η κόρη της Grundy, η Angela Woodruff, ήταν δικηγόρος και αμφισβήτησε αμέσως τη διαθήκη και τον αιφνίδιο θάνατο της μητέρας της.
Εκταφή
Η Woodruff αντιστάθηκε στην πίεση για αποτέφρωση. Η εκταφή του σώματος της Grundy αποκάλυψε θανατηφόρες ποσότητες διαμορφίνης στο συκώτι της.
Ψηφιακά Ίχνη
Η εξέταση του υπολογιστή του Σίπμαν έδειξε ότι είχε παραποιήσει τις ιατρικές καταχωρίσεις μετά τον θάνατο της Grundy.
Καταδίκη, Θάνατος και «Φαινόμενο Σίπμαν»
Ο Σίπμαν συνελήφθη τον Σεπτέμβριο του 1998.
Η Δίκη: Η δίκη του ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1999. Η υπεράσπιση απέτυχε να διαχωρίσει την υπόθεση της Grundy από τις άλλες 14 υποθέσεις, όπου το μοτίβο ήταν πανομοιότυπο: χορήγηση διαμορφίνης και παραποίηση αρχείων.
Η Ποινή: Στις 31 Ιανουαρίου 2000, κρίθηκε ένοχος για 15 κατηγορίες φόνου και μία κατηγορία πλαστογραφίας. Καταδικάστηκε σε 15 φορές ισόβια κάθειρξη με σύσταση για όρο ολικής έκτισης ποινής, πράγμα που σήμαινε ότι δεν θα αποφυλακιζόταν ποτέ.
Τα 15 Θύματα για τα Οποία Καταδικάστηκε ο Χάρολντ Σίπμαν
- Marie West, 81 ετών
- Irene Turner, 67 ετών
- Lizzie Adams, 77 ετών
- Jean Lilley, 59 ετών
- Ivy Lomas, 63 ετών
- Muriel Grimshaw, 76 ετών
- Marie Quinn, 67 ετών
- Kathleen Wagstaff, 81 ετών
- Bianka Pomfret, 49 ετών
- Norah Nuttall, 65 ετών
- Pamela Hillier, 68 ετών
- Maureen Ward, 57 ετών
- Winifred Mellor, 73 ετών
- Joan Melia, 73 ετών
- Kathleen Grundy, 81 ετών
Το Τέλος του «Δόκτωρ Θανάτου»
Ο Χάρολντ Σίπμαν αυτοκτόνησε με απαγχονισμό στο κελί του στις φυλακές HM Wakefield, στις 13 Ιανουαρίου 2004, μία ημέρα πριν από τα 58α γενέθλιά του.
Αντιδράσεις: Πολλές οικογένειες θυμάτων ένιωσαν «απατημένες», καθώς η αυτοκτονία σήμαινε ότι δεν θα λάμβαναν ποτέ μια ομολογία.
Πιθανό Κίνητρο: Ένα κίνητρο που αναφέρθηκε ήταν η επιθυμία του να πεθάνει πριν τα 60 του, ώστε η σύζυγός του, Primrose, να λάβει την πλήρη, αφορολόγητη σύνταξη του Εθνικού Συστήματος Υγείας (NHS).
Οι Επιπτώσεις: Το «Φαινόμενο Σίπμαν»
Η Έρευνα Σίπμαν (Shipman Inquiry), με επικεφαλής τη Dame Janet Smith, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Σίπμαν είχε σκοτώσει τουλάχιστον 218 (με εκτίμηση έως 250) ασθενείς. Η έκθεση του 2005 οδήγησε σε ριζικές αλλαγές στο βρετανικό σύστημα υγείας, ένα φαινόμενο γνωστό ως «Φαινόμενο Σίπμαν»:
Πιστοποίηση Θανάτου: Αλλάχτηκαν ριζικά οι διαδικασίες για την πιστοποίηση θανάτου. Καθιερώθηκαν αυστηρότεροι έλεγχοι και προστέθηκαν ερωτήσεις για την πιθανότητα βίαιου ή αφύσικου θανάτου, καθιστώντας δυσκολότερη την κάλυψη ενός εγκλήματος από έναν μόνο γιατρό.
Ιατροδικαστική Υπηρεσία: Συνεστήθη μια νέα υπηρεσία ιατροδικαστών με νομική και ιατρική εμπειρογνωμοσύνη, υποστηριζόμενη από ομάδα εμπειρογνωμόνων ερευνητών.
Συνταγογράφηση: Παρατηρήθηκε αυξημένη επιφυλακτικότητα των γιατρών στη συνταγογράφηση ισχυρών αναλγητικών, οδηγώντας σε συζητήσεις για υποσυνταγογράφηση (μείωση στη χορήγηση αναγκαίας παρηγορητικής φροντίδας) σε ασθενείς με τελικό στάδιο ασθένειας.
Ο Χάρολντ Σίπμαν παραμένει ο μόνος Βρετανός γιατρός που έχει καταδικαστεί για τη δολοφονία ασθενών του, μια υπόθεση που άλλαξε οριστικά τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος υγείας στη Βρετανία.
Πηγές:
Crime log 
Σχολιάστε