Η Εκάλη, σύμβολο ευμάρειας και απόλυτης ηρεμίας στα βόρεια προάστια της Αθήνας, αποτέλεσε το σκηνικό μιας ανείπωτης τραγωδίας. Μέσα σε μία πολυτελή, καταπράσινη βίλα, κατοικούσε η τετραμελής οικογένεια Χρυσαφίδη, με τον πατέρα να διαπρέπει στον επιχειρηματικό χώρο. Αυτή η εικόνα ηρεμίας ανατράπηκε βίαια τον Ιούνιο του 1991, όταν αποκαλύφθηκε το φρικιαστικό έγκλημα. Η υπόθεση συγκλόνισε την ελληνική κοινή γνώμη, όχι μόνο λόγω του τετραπλού φόνου, αλλά κυρίως επειδή η σκηνή του εγκλήματος μαρτυρούσε πρωτοφανή αγριότητα: οι δολοφονίες ήταν διαδοχικές και είχαν προηγηθεί βασανιστήρια, καταρρίπτοντας οριστικά την ψευδαίσθηση της ασφάλειας των εύπορων προαστίων.
Το Χρονικό της Εξαφάνισης και του Τρόμου
Η τελευταία φορά που είδαν τον βιομήχανο Μιχάλη Χρυσαφίδη οι υπάλληλοι της επιχείρησής του ήταν την Τρίτη 18 Ιουνίου 1991. Η ξαφνική απουσία του από την εργασία την επόμενη μέρα (Τετάρτη) προκάλεσε άμεση ανησυχία, καθώς, όπως δήλωσαν οι συνεργάτες του, «ποτέ δεν απουσίαζε απροειδοποίητα».
Ταυτόχρονα, καταγράφηκε και η τελευταία μαρτυρία για ολόκληρη την οικογένεια: μια φίλη και γειτόνισσα που ήταν καλεσμένη για φαγητό το βράδυ της Τρίτης, τους αποχαιρέτησε γύρω στα μεσάνυχτα.
Όταν η γραμματέας τηλεφώνησε στο σπίτι, ο Ταϊλανδός υπηρέτης απάντησε, διαβεβαιώνοντας ψευδώς ότι η οικογένεια είχε φύγει για διακοπές και θα επέστρεφε στις 28 Ιουνίου
Αυτό φάνηκε παράξενο στους συνεργάτες, αλλά η ανησυχία κορυφώθηκε όταν, καλώντας ξανά την επόμενη ημέρα, δεν απάντησε κανείς.
Η πλήρης εξόντωση της οικογένειας Χρυσαφίδη —του βιομήχανου Μιχάλη (48 ετών), της συζύγου του Ελισάβετ (49), αγγλίδα στην καταγωγή και των δύο γιων τους, Γιώργου (18) και Μιχάλη-Δημήτρη (16)— αποκάλυψε μία από τις πλέον φρικιαστικές υποθέσεις στην ιστορία της Ελλάδας.
Όταν η οικογένεια δεν έδινε σημεία ζωής για αρκετές ημέρες, ο ανιψιός, Αλέξανδρος Μακρίδης, και οι συνεργάτες τους ανησύχησαν. Είχαν δεχθεί επανειλημμένες διαβεβαιώσεις από τον 28χρονο Ταϊλανδό μπάτλερ, Πρασέρτ Σερτουσουάνα («Τάι»), ότι οι Χρυσαφίδηδες απουσίαζαν σε διακοπές. Ωστόσο, ο Τάι, ο οποίος ζούσε στη βίλα επί δύο χρόνια, είχε ήδη διαφύγει βιαστικά στην Μπανγκόκ στις 21 Ιουνίου 1991, αφήνοντας πίσω ένα σημείωμα στην πόρτα για «διακοπές» υπογεγραμμένο από τη σύζυγό του, Άλις.
Το βράδυ της 24ης Ιουνίου, ο γείτονας τους Βασίλης Σαλαπάτας, ο ανιψιός του Μιχάλη Χρυσαφίδη, Αλέξανδρος Μακρίδης και ο διευθυντής πωλήσεων του εργοστασίου του Αντώνης Γεωργιάδης, παραβίασαν την ερμητικά κλειστή βίλα. Αντίκρισαν ένα μακελειό στο υπόγειο: τα πτώματα των τεσσάρων μελών βρέθηκαν σε χωριστά δωμάτια, δεμένα, φιμωμένα και καλυμμένα με σεντόνια και πετσέτες.
Η άμεση έρευνα της Σήμανσης αποκάλυψε δύο κομβικά στοιχεία που έδειχναν τον δράστη:
Η Προσπάθεια Συγκάλυψης: Η έντονη μυρωδιά αποσμητικών χώρου στο γκαράζ και οι πόρτες των δωματίων που ήταν σφραγισμένες με βρεγμένες πετσέτες, υπογράμμιζαν τον χρόνο και τη μεθοδικότητα του δράστη.
Η Αλληλουχία των Θανάτων: Τα ιατροδικαστικά ευρήματα του κ. Κουτσάφτη συγκλόνισαν: οι δολοφονίες ήταν διαδοχικές, επιβεβαιώνοντας ότι ο δράστης παρέμεινε στο σπίτι για μέρες. Πρώτα δολοφονήθηκαν τα δύο παιδιά ακολουθούμενα από τον πατέρα , ο οποίος δεν ήταν δεμένος, και, τέλος, τη μητέρα Ελισάβετ .
Η διαπίστωσηη οικογένεια είχε βασανιστεί και οι βαριές κακώσεις στο κεφάλι από τσεκούρι και βαριοπούλα κατέδειξαν τον πρωτοφανή σαδισμό και τον κυνισμό του δολοφόνου , ο οποίος δεν ήταν τυχαίος εισβολέας, αλλά κάποιος που ζούσε ανάμεσά τους.
Ο Πρασέρτ Σερτουσουάνα: Ο Ήρεμος Μπάτλερ
Ο βασικός ύποπτος, ο Πρασέρτ Σερτουσουάνα, καταγόταν από την Μπανγκόκ και εργαζόταν για την οικογένεια Χρυσαφίδη από το 1989. Ο νεαρός μπάτλερ διέμενε σε δικό του δωμάτιο στη βίλα και είχε αποκτήσει μια οικειότητα που τον καθιστούσε σχεδόν μέλος της οικογένειας. Όσοι τον γνώριζαν, τον περιέγραφαν ως ένα ήρεμο, ευγενικό και χαμογελαστό άτομο.
Δύο μήνες πριν από τις δολοφονίες, είχε παντρευτεί την αγαπημένη του, Ουαζίτα.
Αυτός ο φαινομενικά άψογος χαρακτήρας ενίσχυσε τις υποψίες για την ύπαρξη συνεργού ή εντολέα. Χαρακτηριστική ήταν η δήλωση της Μαρίας Πουλιάση, εργοδότριας της συζύγου του, στον Πάνο Σόμπολο:
«Αν έχουν σχέση με τις δολοφονίες, κάποιος τους έβαλε, κάποιος τους ανάγκασε να το κάνουν».
Η μαρτυρία αυτή υπογράμμισε την άποψη ότι η κτηνώδης δολοφονία της οικογένειας, με τη χρήση τσεκουριού και βαριοπούλας, δεν ήταν έργο ενός ήρεμου υπηρέτη, αλλά ίσως μία πράξη που υπαγορεύτηκε από ένα άγνωστο τρίτο πρόσωπο.
Ωστόσο, το κίνητρο του τετραπλού φόνου παρέμενε σκοτεινό:
- Ληστεία ή Εκδίκηση; Αν και έλειπε ο χαρτοφύλακας του Μιχάλη Χρυσαφίδη (που περιείχε σημαντικό χρηματικό ποσό και επιταγές), τα κοσμήματα της Ελισάβετ δεν είχαν κλαπεί. Η αστυνομία εξέτασε την πιθανότητα ταξικού μίσους προς την εύπορη οικογένεια, ή ακόμη και την απόπειρα βιασμού της Ελισάβετ, δεδομένου του σαδιστικού χαρακτήρα του εγκλήματος και της αφαίρεσης των εσωρούχων της.
- Το Πέπλο του Συνεργού: Το πιο σκοτεινό σημείο προέκυψε από την ιατροδικαστική μελέτη, η οποία έδειξε ότι η δολοφονία της μητέρας, Ελισάβετ, επήλθε την Κυριακή 23 Ιουνίου—δύο ημέρες αφότου ο μπάτλερ είχε επιβιβαστεί στην πτήση για Μπανγκόκ (21 Ιουνίου). Αυτό άφηνε ανοιχτό το ενδεχόμενο της συμμετοχής συνεργού στον αποτροπιαστικό φόνο, ο οποίος ολοκλήρωσε τη διαδοχική εξόντωση.
Η Χειρόγραφη Διαθήκη: Η Υποψία του Θύματος και η Σκοτεινή Προετοιμασία
Σε μια δραματική ανατροπή που βάθυνε το μυστήριο της υπόθεσης, αποκαλύφθηκε ότι ο βιομήχανος Μιχάλης Χρυσαφίδης ίσως είχε υποψιαστεί την επερχόμενη τραγωδία.
Μέσα στη βίλα βρέθηκε μία χειρόγραφη διαθήκη του Χρυσαφίδη, στην οποία προέβλεπε ρητά τι θα συνέβαινε στην τεράστια περιουσία του, εάν όλα τα μέλη της οικογένειάς του έχαναν τη ζωή τους, ορίζοντας κληρονόμο τον ανιψιό του.
Αυτή η εξαιρετικά ασυνήθιστη νομική πρόβλεψη, λίγους μήνες πριν από τη διαδοχική εξόντωση, δημιούργησε ένα ανατριχιαστικό ερώτημα στις αρχές: Ο επιχειρηματίας είχε λάβει απειλές, γνώριζε κάποιο μυστικό που τον έθετε σε κίνδυνο, ή μήπως η δολοφονία ήταν μια καλά οργανωμένη εκτέλεση που στόχευε στην περιουσία, με τον μπάτλερ να λειτουργεί ως εκτελεστής ή ως κάλυψη;
Το εύρημα της διαθήκης απομάκρυνε ακόμη περισσότερο την υπόθεση από το σενάριο της τυχαίας ληστείας, ενισχύοντας τη θεωρία του προσχεδιασμένου εγκλήματος με βαθιά ριζωμένα κίνητρα, είτε οικονομικά είτε εκδικητικά, τα οποία η απουσία του δράστη δεν επέτρεψε ποτέ να αποκαλυφθούν πλήρως. Ο ανιψιός του ποτέ δεν κατηγορήθηκε για τίποτα, καθώς δεν υπήρξαν στοιχεία που να τον συνδέουν με το έγκλημα.
Η Ατιμωρησία και το Άλυτο Μυστήριο
Η προσπάθεια απόδοσης δικαιοσύνης στην υπόθεση Χρυσαφίδη προσέκρουσε άμεσα σε διπλωματικά και νομικά εμπόδια. Η Ελλάδα δεν είχε υπογράψει συμφωνία δικαστικής συνδρομής με την Ταϊλάνδη, καθιστώντας αδύνατη την έκδοση του βασικού υπόπτου, Πρασέρτ Σερτουσουάνα, για να δικαστεί στην Αθήνα.
Τέσσερα χρόνια μετά το έγκλημα, το 1995, η έρευνα έφτασε σε αδιέξοδο, παρά την επίσκεψη πολυπληθούς ταϊλανδέζικης αντιπροσωπείας (αποτελούμενης από ανώτερους αξιωματικούς και εισαγγελείς) στον αρμόδιο ανακριτή. Η επιτροπή παρέλαβε αντίγραφα της πολυσέλιδης δικογραφίας με σκοπό να αποφασίσει αν ο εντοπισμένος πλέον μπάτλερ θα διωκόταν ποινικά στη χώρα του.
Παρά τις επανειλημμένες πιέσεις από τις ελληνικές αρχές και την Ιντερπόλ, η διαδικασία αποδείχθηκε χρονοβόρα και ατελέσφορη. Η κυβέρνηση της Ταϊλάνδης αρνήθηκε οριστικά να εκδώσει τον Σερτουσουάνα ή έστω να τον παραπέμψει σε δίκη στη δική της δικαιοσύνη.
Ως αποτέλεσμα, σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά, ο δράστης παρέμεινε ατιμώρητος και η υπόθεση της δολοφονίας της οικογένειας Χρυσαφίδη παραμένει εκκρεμής. Το πέπλο του μυστηρίου γύρω από τον συνεργό και το ακριβές κίνητρο του κτηνώδους εγκλήματος συνεχίζει να στοιχειώνει την ελληνική κοινή γνώμη.
Η προσπάθεια απόδοσης δικαιοσύνης στην υπόθεση Χρυσαφίδη προσέκρουσε άμεσα σε διπλωματικά και νομικά εμπόδια. Η Ελλάδα δεν είχε υπογράψει συμφωνία δικαστικής συνδρομής με την Ταϊλάνδη, καθιστώντας αδύνατη την έκδοση του βασικού υπόπτου, Πρασέρτ Σερτουσουάνα, για να δικαστεί στην Αθήνα.
Τέσσερα χρόνια μετά το έγκλημα, το 1995, η έρευνα έφτασε σε αδιέξοδο, παρά την επίσκεψη πολυπληθούς ταϊλανδέζικης αντιπροσωπείας (αποτελούμενης από ανώτερους αξιωματικούς και εισαγγελείς) στον αρμόδιο ανακριτή. Η επιτροπή παρέλαβε αντίγραφα της πολυσέλιδης δικογραφίας με σκοπό να αποφασίσει αν ο εντοπισμένος πλέον μπάτλερ θα διωκόταν ποινικά στη χώρα του.
Παρά τις επανειλημμένες πιέσεις από τις ελληνικές αρχές και την Ιντερπόλ, η διαδικασία αποδείχθηκε χρονοβόρα και ατελέσφορη. Η κυβέρνηση της Ταϊλάνδης αρνήθηκε οριστικά να εκδώσει τον Σερτουσουάνα ή έστω να τον παραπέμψει σε δίκη στη δική της δικαιοσύνη.
Ως αποτέλεσμα, σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά, ο δράστης παρέμεινε ατιμώρητος και η υπόθεση της δολοφονίας της οικογένειας Χρυσαφίδη παραμένει εκκρεμής. Το πέπλο του μυστηρίου γύρω από τον συνεργό και το ακριβές κίνητρο του κτηνώδους εγκλήματος συνεχίζει να στοιχειώνει την ελληνική κοινή γνώμη.
Αναπάντητα Ερωτήματα
Παρά την ταυτοποίηση του βασικού δράστη, η δολοφονία της οικογένειας Χρυσαφίδη συνεχίζει να στοιχειώνεται από κομβικά αναπάντητα ερωτήματα που δεν επέτρεψαν ποτέ την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης και τη δικαίωση:
- Ποιο Ήταν το Πραγματικό Κίνητρο; Ενώ η αστυνομία εξέτασε τη ληστεία (εξαφάνιση χαρτοφύλακα) και το ταξικό μίσος, η απουσία κλοπής των κοσμημάτων της μητέρας και η πρωτοφανής αγριότητα (βασανιστήρια) δεν δικαιολογούνται πλήρως. Ήταν η δολοφονία μια πράξη εκδίκησης ή μήπως ο στόχος ήταν να αποσπαστεί ένα μυστικό από τον βιομήχανο;
- Ποιος Ήταν ο Συνεργός; Το κρίσιμο ιατροδικαστικό εύρημα ότι η μητέρα, Ελισάβετ, δολοφονήθηκε την Κυριακή—δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του μπάτλερ και της οικογένειάς του για την Ταϊλάνδη—αφήνει ανοιχτό το ερώτημα της ύπαρξης άγνωστου τρίτου προσώπου που ολοκλήρωσε το μακελειό.
- Τι Γνώριζε ο Χρυσαφίδης; Το πιο ανατριχιαστικό ερώτημα αφορά την χειρόγραφη διαθήκη του Μιχάλη Χρυσαφίδη, στην οποία προέβλεπε την ταυτόχρονη απώλεια όλων των μελών της οικογένειας. Είχε ο βιομήχανος υποψιαστεί ότι βρισκόταν σε κίνδυνο, ή ήταν θύμα εκβιασμού;
Η Τύχη της «Καταραμένης» Βίλας
Η βίλα της Εκάλης, όπου διαπράχθηκε το φρικιαστικό έγκλημα, παρέμεινε για χρόνια συνδεδεμένη με την τραγωδία, αποκτώντας τη φήμη της «καταραμένης» κατοικίας. Τελικά, η έπαυλη πέρασε σε νέα χέρια.
Ένα από τα πλέον γνωστά γεγονότα που ακολούθησαν την υπόθεση ήταν η αγορά της βίλας από τον εκδότη και δημοσιογράφο Γιώργο Τράγκα, ο οποίος την ανακαίνισε εκτενώς, σε μια προσπάθεια να «σπάσει» τη βαριά ατμόσφαιρα του φονικού.
Το Άλυτο Τέλος
Η υπόθεση της δολοφονίας της οικογένειας Χρυσαφίδη αποτελεί, μέχρι σήμερα, ένα μοναδικό δικαστικό φιάσκο στην ελληνική ιστορία. Ο βασικός ύποπτος, ο μπάτλερ Πρασέρτ Σερτουσουάνα, παραμένει ελεύθερος και ατιμώρητος στην Ταϊλάνδη λόγω της έλλειψης συμφωνίας έκδοσης. Το μυστήριο του συνεργού που ολοκλήρωσε τον φόνο της μητέρας, η απουσία ξεκάθαρου κινήτρου ληστείας και η αδυναμία της Δικαιοσύνης να επιβάλει κυρώσεις, διατηρούν ζωντανό το εφιαλτικό ερώτημα: Ποιος σκότωσε τελικά την οικογένεια Χρυσαφίδη και γιατί;
Πηγές
4.https://open.spotify.com/episode/1G1nObYahhhmLm68dkZWbN?si=5tYeAsXrS26LKRMB885aPA&t=4149
5.https://www.megatv.com/2022/06/07/xrysi-ependysi-i-matomeni-vila-pou-agorase-o-giorgos-tragkas/
Crime log 
Σχολιάστε